وقتی دخترم ،مادرم می شود

می آد پیش منو می گه : مامان می آی خاله بازی کنیم ؟  و من که مثل همیشه عذاب وجدان دارم از اینکه شاغلم  و کمتر وقت خاله بازی دارم با وجود تمام کارهای مانده و خستگی ، با تمام وجود و لبخند رضایت می گم : بله مامان چرا نمی آم .

و من دخترِ دخترم می شوم ، و چه لذت بخشِ وقتی دستم رو مثلِ مامانها توی دستای کوچیکش می گیره و می گه بریم میمونی (مهمونی) ، از راهرو رد می شیم و توی اتاق خودش مهمونیه ، با آدمهای خیالی سلام و احوالپرسی می کنه و هنوز دستای من توی دستشِ می گه : بشین و شال روی سرش رو مرتب می کنه و به پشتی تکیه می ده و سریع توی چشای من خیره می شه و با صدای آهسته می گه : جیش داری ؟ و من اگه بگم بله خوشحال تر می شه ، میریم دو قدم اونطرفتر مثلا دستشویی ، صداش رو نازک می کنه و لباش رو جمع می کنه و مهربونتر می شه و می گه : جیش کن ، پی پی هم کن ، و بعد دوباره برمی گردیم مهمونی و من به دستور مامانی باید روی پاهای کوچولوش بخوابم .

دلم می خواد سرم رو روی پاهاش بزارم و برای چند دقیقه ای چشمام رو ببندم و خستگی در کنم .